بخششی به وسعت آسمان ها و زمین؛ قلبی که برای همیشه میتپد
اهدای عضو، نه تنها پایان یک درد، بلکه آغاز یک زندگی دوباره برای انسانی دیگر است؛ داستانی از عشق، فداکاری و بازگشت به هستی که در رگهای یک فرد جدید جریان مییابد.
به گزارش پایگاه خبری امیدرسان، در لحظاتی که تاریکی بر زندگی سایه میاندازد، نوری از امید میتواند در دلها روشن شود؛ نوری که با ایثار و از خودگذشتگی معنا مییابد؛در تلاقی درد و امید، جایی که نفسها به شماره میافتد و چراغ زندگی در آستانه خاموشی است، اهدای عضو چون ستارهای درخشان، راه را روشن میکند.
این عمل ایثارگرانه، فراتر از یک اقدام پزشکی، تجلی عمیقترین احساسات انسانی، عشق به همنوع و قدرت شگفتانگیز بخشش است؛ هر اهدای عضو، داستانی است از فداکاری؛ خانوادهای که در اوج غم از دست دادن عزیز خود، با لبیکی به زندگی، به دیگران فرصت دوباره میبخشند.
این هدیه ارزشمند، نه تنها جسمی بیمار را شفابخش است، بلکه روحی خسته را به زندگی بازمیگرداند و خانوادهای چشمانتظار را غرق در شادی میکند.
از لحظات حساس و نفسگیر تصمیمگیری خانوادهها، تا تلاش بیوقفه تیمهای پزشکی که شبانهروز برای نجات جان بیماران تلاش میکنند.
اما در پس این معجزه، دنیایی از پیچیدگیها و چالشها نهفته است. فرآیند اهدای عضو، از لحظه تشخیص مرگ مغزی تا پیوند موفقیتآمیز، مسیری پر فراز و نشیب است که نیازمند هماهنگی دقیق، دانش تخصصی و مهمتر از همه، فرهنگسازی گسترده در جامعه است.
چگونه میتوانیم ترسها و باورهای نادرست را کنار بزنیم و اهمیت این اقدام حیاتی را به درستی درک کنیم؟ چگونه میتوانیم اطمینان حاصل کنیم که تمام مراحل قانونی و اخلاقی به درستی رعایت میشود و این امانت مقدس، به بهترین شکل به دست نیازمندانش میرسد؟
اهدای عضو، فقط یک عمل پزشکی نیست؛ یک مسئولیت اجتماعی، یک اراده برای بقا و گواهی بر این حقیقت که حتی در پایان یک مسیر، میتوان آغازی دوباره را رقم زد.
ایثار در نوروز، هدیه حیات
در روز عاشورا، خانوادهای در خوزستان، با ثبتنام تمام اعضای خود در طرح کارت اهدای عضو، سنگ بنای ایثاری بزرگ را نهادند.
با مرگ مغزی پدر، تصمیم به اهدای عضو در چهاردهمین روز از فروردین ماه، پس از پایان تعطیلات نوروزی، معنای حقیقی خود را یافت.
پس از چند روز مبارزه، متاسفانه عزیز از دست رفتهی خانواده، دعوت حق را لبیک گفت. با این حال، روحیه انساندوستی و مردمداری و باقیات صالحات برای پدر، موجب شد تا خانواده با آسودگی خاطر، تنها عضو قابل اهدای خانواده در اثر کهولت سن، یعنی کبد، را اهدا کنند.
یکی از اعضای خانواده در این باره میگوید: وقتی بدانم جایی به واسطه عضو پدرم کسی نفس میکشد، حس آرامش میگیرم، آنچه وظیفه بود انجام دادیم و امید دارم این کار خیر، باقیات صالحاتی برای پدرم خواهد بود.
روایت دوم: تصمیمی سخت برای مادر
در حالی که مادری چشم انتظار بازگشت فرزند ۱۳ سالهاش به خانه بود، خبری تلخ، آیندهای روشن را برای او و دهها نفر دیگر رقم زد.
پزشکان اعلام کردند که با توجه به صف طولانیِ نیازمندان به عضو، و با در نظر گرفتن کار خیر و نیاز مبرم دیگران، فرصت بازگشت عزیز از دست رفته، وجود ندارد.
تصمیمگیری در این شرایط، گرچه کار سختی است، اما اراده بر کمک به دیگران غالب شد.
یکی از اعضای خانواده با قلبی اندوهگین اما روحیهای ایثارگرانه بیان میکند: فاجعه بزرگی است، اما برای کمک به دیگران و انجام کار خیر نباید درنگ کرد اما خدا نکند کسی جای این مادر باشد.
این خانواده با اهدای اعضای عزیزشان، امیدی دوباره به زندگی بخشیدند.
اهدای زندگی، درک عمیق مفهوم ایثار
در شرایطی که عزیزشان هنوز نفس میکشید، اما قطعیت بازگشت ناپذیر بودنِ بیماری مشخص بود، خانوادهای، تصمیمی دشوار اما ارزشمند گرفتند.
با اتکا به وصیت خود فرد که اعضایم را اهدا کنید، و با علم به اینکه این ایثار، جان حداقل سه نفر را نجات خواهد داد، اعضا اهدا شد.
این فرد که خود نیز بیماری زمینهای داشت، با این اقدام، زندگی را هدیه کرد.
یکی از اعضای خانواده با ابراز خوشحالی از این تصمیم میگوید: با امید خدا ثواب این کار برای عزیزمان ثبت شود و فرهنگ اهدای عضو نهادینه شود. درست است که سخت است، اما باید منطقی نگاه کنیم، چون جان چند نفر را نجات میدهیم.
این اقدام، نمونهای درخشان از درک عمیق مفهوم ایثار در جامعه است.
۵۵۰ نفر در انتظار پیوند عضو
مسئول مرکز فراهمآوری اعضا و نسوج پیوندی دانشگاه علوم پزشکی اهوازنیز روز سه شنبه در گفت و گو با خبرنگارایرنا با اشاره به اینکه استان خوزستان از نظر اهدای عضو در وضعیت متوسطی قراردارد گفت: ۵۵۰ نفر با گروههای خونی مختلف در لیست انتظار پیوند عضو در استان قرار دارند هرچند این آمار به دلیل فوت بیماران یا اعزام آنها به شیراز برای پیوند، متغیر است.
دکتر عباس چنانه اظهار کرد: آمار اهدای عضو در استان خوزستان در سال گذشته، ۲۴ مورد رضایتگیری را به ثبت رسانده که از این تعداد، ۳۸ پیوند کلیه و پنج پیوند کبد در اهواز انجام شده است.
وی افزود: همچنین، ۱۳ کبد برای بیماران نیازمند خوزستانی که در لیست انتظار شیراز بودهاند، به این شهر منتقل شده است.
به گفته چنانه از ابتدای امسال تا کنون ۹ عمل پیوند عضو در بیمارستان گلستان اهواز با موفقیت صورت گرفته که نشان دهنده تقویت نهادینگی اهدای عضو در جامعه و ایثار و فداکاری مردم است.
مسئول مرکز فراهمآوری اعضا و نسوج پیوندی دانشگاه علوم پزشکی اهواز وضعیت فعلی اهدای عضو در استان خوزستان را متوسط ارزیابی کرده و با وجود آمارهای بالای مرگ مغزی، انتظار جهش بیشتری نسبت به سال گذشته وجود داشت.
علل کاهش تمایل به اهدای عضو و راهکارها
وی اظهار کرد: یکی از اصلیترین موانع افزایش تمایل مردم به اهدای عضو، عدم شناخت کافی از مفهوم مرگ مغزی است. بسیاری از خانوادهها تصور میکنند فرد دچار مرگ مغزی، قابلیت بازگشت به زندگی را دارد و تفاوت آن را با کما نمیدانند.
چنانه گفت: کما، آسیب شدید مغزی است که بیمار در آیسییو بستری میشود و احتمال بهبود یا پیشرفت به سمت مرگ مغزی در آن وجود دارد، در حالی که مرگ مغزی، پایان غیرقابل بازگشت فعالیت مغز است.
مسئول مرکز فراهمآوری اعضا و نسوج پیوندی دانشگاه علوم پزشکی اهواز بیان کرد: ضرورت دارد تا رسانهها، دانشگاهها و متخصصان با همکاری یکدیگر، در جامعه روشنگری کرده و تفاوت این ۲ وضعیت را به طور شفاف برای مردم توضیح دهند.
نقش رسانه و فرهنگسازی
وی با تاکید بر اهمیت نقش رسانه اظهار کرد: پرداختن به موضوع اهدای عضو، بزرگنمایی، اهمیت رضایتگیری و انتشار اخبار موفقیتآمیز پیوندها، نوعی آموزش غیرمستقیم به جامعه محسوب میشود و مردم را به نجات جان همنوعان خود تشویق میکند.
چنانه با اشاره به اینکه استان خوزستان با تنوع فرهنگی، وجود عشایر و اقوام مختلف، با چالشهای فرهنگی خاص خود در زمینه اهدای عضو روبرو است اظهار کرد: انتظار میرود ائمه جماعات و سخنرانان در مناسبتهای مختلف، با صحبت در مورد اهدای عضو، به فرهنگسازی در این حوزه کمک کنند.
مسئول مرکز فراهمآوری اعضا و نسوج پیوندی دانشگاه علوم پزشکی اهواز اظهار کرد: مردم باید بدانند که اهدای عضو، نوعی باقیات صالحات و یک معامله با خدا است که میتواند جان چندین نفر را نجات دهد و چندین خانواده را از غم و اندوه برهاند.
اهمیت زمان در اهدای عضو
وی بر اهمیت زمان در اهدای عضو تاکید کرد و گفت: تاخیر طولانی در رضایتگیری، میتواند منجر به غیرقابل پیوند شدن کلیه و کبد فرد اهدا کننده شود. در صورت تشخیص مرگ مغزی، که احتمال برگشت در آن صفر است، میتوان با رضایت خانواده، اعضای بیمار را برای نجات جان دیگران اهدا کرد.
تصمیم به اهدای عضو، در شرایطی که فرد عزیز در بستر بیماری است و یا پس از مرگ، تصمیمی فوقالعاده دشوار است که نیازمند قلبی بزرگ و نگاهی فراتر از رنج شخصی است.
این داستانها نشان میدهند که چگونه با پذیرش منطقی واقعیت تلخ مرگ و با تکیه بر ارزشهای اخلاقی مانند باقیات صالحات و کمک به همنوع، میتوان از دل یک فاجعه، امیدی برای زندگی دیگران ساخت.
این ایثارها، نه تنها تسلی بخش خاطر خانوادههای داغدار است، بلکه تلنگری است به جامعه تا با نهادینه کردن فرهنگ اهدای عضو، مرگ یک نفر را به آغازی دوباره برای زندگی دهها نفر دیگر تبدیل کند.
منبع: ایرنا
