تولید ۲۰ میلیون شاخه گل رز در لرستان

میان گل رز و لرستان گفت‌وگویی طولانی در جریان است؛ گفت‌وگویی خاموش میان اقلیم و گیاه، میان سختی و لطافت.

به گزارش پایگاه خبری امیدرسان، لرستان پیش از هر چیز، سرزمین سنگ است. در این اقلیم کوه تعیین می‌کند باران کجا ببارد. مه کجا بنشیند. چشمه کجا بجوشد. روستا کجا شکل بگیرد. درخت کجا رشد کند و حتی انسان چگونه زندگی کند.

هزاران سال است که مردم این سرزمین زندگی خود را با ضرباهنگ کوه تنظیم کرده‌اند. کوچ عشایر تابع ارتفاع بوده‌است. کشاورزی تابع بارش بوده‌است. دامداری تابع مرتع بوده و همهٔ این‌ها به زاگرس بازمی‌گشته‌اند.

اما شگفتی بزرگ زاگرس در همین‌جاست؛ در دل همین سختی، لطافت متولد می‌شود و گل رز نیز در میان این جغرافیای سخت خانه پیدا کرده‌است.

اقلیم لرستان نه کاملاً مرطوب است و نه کاملاً خشک. نه کوهستانی مطلق است و نه دشتی مطلق. نه سرد است و نه گرم. لرستان در مرز میان جهان‌های مختلف قرار گرفته و توده‌های هوای مدیترانه‌ای با دیواره‌های زاگرس برخورد می‌کنند و باران می‌سازند.

انگار زمین لرستان از آغاز، هنری پنهان در آفرینش تضادها داشته‌است. هرجا خشونتی بوده، لطافتی نیز در کنار آن زاده شده‌است. این تضاد فقط تضاد دو فضا نیست؛ تضاد دو روایت از زندگی است.

لرستان سال‌ها با آب شناخته می‌شد، اما اقلیم تغییر کرد. الگوهای بارش تغییر کردند. خشک‌سالی‌های پیاپی از راه رسیدند. سطح آب‌های زیرزمینی افت کرد. در چنین شرایطی گلخانه‌ها شکل گرفتند.

گلخانه فرزند اضطرار است و فرزند خشک‌سالی‌ها؛ فرزند سال‌هایی که کشاورزان آموختند هر قطره آب ارزش دارد. در این جهان تازه، طبیعت بازآفرینی می‌شود.

در 25 کیلومتری خرم‌آباد، در منطقهٔ گردشگری تاف، یکی از همین روایت‌های تازه جریان دارد.

این مجموعه گلخانه‌ای با مساحت حدود پنج هزار متر مربع که روزانه هزار و 700 شاخه گل و سالانه 500 هزار شاخه گل تولید و آمادهٔ عرضه می‌کند.

بر اساس آمار موجود، در لرستان حدود 124 هکتار گلخانه فعال در نقاط مختلف وجود دارد که از این میزان، حدود 20 هکتار به کشت گل رز اختصاص یافته‌است.

به‌گفته نامدار صیادی، رئیس سازمان جهاد کشاورزی لرستان، در همین سطح زیر کشت سالانه 20 میلیون شاخه گل رز تولید می‌شود و ارزش اقتصادی آن به یک‌هزار میلیارد تومان می‌رسد.

اما پشت این تصویر یک واقعیت دیگر نیز وجود دارد و فاصله میان زحمت و سود است. تولیدکنندگان گل معتقدند که بخش قابل‌توجهی از سود نهایی، نه در مزرعه، بلکه در حلقه‌های بعدی توزیع و بازار شکل می‌گیرد.

در میان کوه‌های زاگرس، جایی که هزاران سال بلوط‌ها بر دامنه‌ها سایه انداخته‌اند و رودخانه‌ها مسیر خود را در سنگ‌ها تراشیده‌اند، اکنون گلخانه‌ها نیز بخشی از چشم‌انداز تازهٔ لرستان شده‌اند.

منبع: تسنیم

امیدرسان، رسانه امیدبخش

نوشته های مشابه

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *