معلمی فداکار و متعهد؛ خانههایی که مدرسه شدند
در روزهایی که سایه شرایط جنگی، روند طبیعی آموزش را مختل کرده و کلاسهای درس را به فضای مجازی کشانده است، گروهی از آموزگاران دلسوز و فداکار ایلامی با روحیهای مثالزدنی، خانههای شخصی و حسینیههای روستایی را به کلاس درس تبدیل کردهاند تا در عمل ثابت کنند که جریان آموزش و یادگیری حتی در دل بحرانها نیز تعطیلبردار نیست.
به گزارش پایگاه خبری امیدرسان، در روزهایی که غبار تجاوز دشمن آمریکایی صهیونیستی با تعطیلی مدارس بر پنجره کلاسهای درس نشسته، قصهای از جنس نور در دل کوهستانهای ایلام روایت میشود.
اینجا، در روستاهای هلیلان و مسیرهای سختگذر سیروان، آموزگارانی از تبار ایثار، خانههای کوچک، مساجد و حتی دشتهای باز را به سنگر علم تبدیل کردهاند.
مردان و زنانی که سوار بر قایقِ تعهد، از امواج خروشان رودها و جادههای خاکی میگذرند و با دستانی پر از مهر، الفبای امید را هجی میکنند تا نگذارند چراغ آینده در دل کودکان این دیار خاموش بماند.
این سطرها، روایت یک کلاس درس نیست؛ حکایت حماسهِ بذر کاشتن در دل توفان و تپشهای قلب یک «ایران همدل» است.
عقربههای ساعت عدد ۹ صبح را نشان میدهد و صدای کوبیده شدن درِ خانهای در شهر توحید شهرستان محروم هلیلان به گوش میرسد.
پشت در، مهمانان کوچکی ایستادهاند که با اشتیاق برای آموختن آمدهاند، اینجا خانه «یحیی عابدی»، آموزگار پایه چهارم مدرسه هشتم شهریور است.
او از ۱۵ فروردین زمانی که متوجه شد تعطیلی مدرسهها طولانی شده و زیرساختهای اینترنتی پاسخگوی نیاز آموزشی بچهها نیست، درِ خانه خود را به روی دانشآموزانش باز کرد تا هیچ کودکی از قطار آموزش جا نماند.
بچهها هفتهای دو تا سه جلسه به خانه آقای معلم میآیند، در این کلاسهای کوچک اما پر از صفا، مفاهیم مهم ریاضی مانند شناخت اشکال هندسی، مساحت متوازیالاضلاع و مساحت مثلث تدریس میشود.
آقای عابدی درباره این اقدام داوطلبانه و ارزشمند خود میگوید: قطعیهای پیدرپی و ضعف اینترنت یکی از اصلیترین دلایلی بود که تصمیم گرفتم خانهام را به مدرسه تبدیل کنم.
وی میافزاید: هیچچیز، حتی بهترین برنامههای مجازی، جای کلاس حضوری و ارتباط چهرهبهچهره با دانشآموز را نمیگیرد.
این آموزگار پایه چهارم ابتدایی اظهار میکند: من خودم در خانه فرزند دارم و وقتی به چشمان این بچهها نگاه میکنم، احساس میکنم همگی فرزندان خودم هستند و نسبت به آینده آنها مسئولم.
فضای این کلاس خانگی با کلاسهای خشک و رسمی تفاوت زیادی دارد، یکی از دانشآموزان با لبخندی که از رضایت حکایت دارد، میگوید: یادگیری در خانه آقای معلم خیلی از کلاسهای مجازی بهتر است.
مصطفی اظهار میکند: اینجا درسها را کامل میفهمیم و اگر پرسشی داشته باشیم، همان لحظه میپرسیم.
اما نقش همسر آقای عابدی نیز در این میان بسیار پررنگ است.
او افزون بر این که با این کار مخالفتی نکرده با روی گشاده از این مهمانان کوچک پذیرایی میکند و میگوید: به عنوان یک مادر، شرایط تحصیلی بچهها را درک میکنم و از این فداکاری همسرم بسیار خوشحالم و همیشه مشوق او در این مسیر بودهام.
جلوههای ایثار تنها به شهر توحید محدود نمیشود، در گوشه دیگری از این استان و در روستای محروم «تخم بلوط»، معلمان جهادی دیگری آستین همت بالا زدهاند.
آنها در ابتدا دل به طبیعت زدند و کلاسها را در فضای باز برگزار کردند و اکنون حسینیه روستا را به پایگاهی برای علمآموزی تبدیل کردهاند.
پیام این آموزگاران و دانشآموزانشان روشن است.
یکی از بچههای روستا با لحنی محکم و با اراده میگوید: شرایط جنگی و بحرانها باعث نمیشود که ما از درس خواندن دست بکشیم.
«احمد» یادآور میشود که ما استوار ایستادهایم تا چراغ دانش در روستایمان خاموش نشود.
عبور از رودخانه و کوهستان برای روشن ماندن چراغ علم
در نقطهای دیگر از استان ایلام، با وجود تعطیلی مدارس و مجازی شدن آموزش، در پی شرایط جنگی، آموزگاران شهرستان سیروان با فداکاری و نوآوری، روند آموزش دانشآموزان را در خانهها، مسجدها و فضای باز ادامه میدهند تا سایه دانش از سر کودکان این دیار کم نشود.
در میان سختیهای برآمده از جنگ و تعطیلی مدرسهها، آموزگاران سیروانی کلاسهای درس را رها نکردهاند و با احساس مسئولیت، مسیر آموزش را همچنان زنده نگه داشتهاند.
این فرهنگیان با برگزاری کلاسها در خانههای خود یا خانه پدر و مادر دانشآموزان، مسجدها و حسینیهها، تلاش میکنند تا وقفهای در روند یادگیری کودکان و نوجوانان ایجاد نشود.
این اقدام نشاندهنده تعهد و دغدغهمندی آموزگاران این منطقه است که حتی در شرایط بحرانی نیز آموزش را به عنوان یکی از پایههای اصلی جامعه فراموش نکردهاند.
دسترسی به برخی از روستاهای این شهرستان تنها از مسیرهای کوهستانی و گذرگاههای دشوار امکانپذیر است اما فداکاری آموزگاران هیچگاه متوقف نمیشود.
آنها مسیرهای دور را با موتور طی میکنند و حتی برای رسیدن به دانشآموزان، با قایق از رودخانهها میگذرند.
«احمد حسنبیگی» یکی از آموزگاران در این باره میگوید که من و همکارم روزی نزدیک به دو ساعت مسیر جاده خاکی را طی میکنیم و باید بخشی از راه را نیز با قایق پشت سر بگذاریم تا به مدرسه برسیم و نگذاریم دانشآموزان از درس و تکلیفهایشان عقب بمانند و این وضعیت از زمان آغاز جنگ بر ما تحمیل شد.
مقصد یکی از این مسیرهای دشوار، روستای «کمرروته» در منطقه «عرب رودبار» است و آموزگاران به دنبال دانشآموزان میروند تا چراغ علم در خانهها روشن بماند.
یکی از دانشآموزان با قدردانی از آموزگار خود میگوید: ما میدانیم آموزگاران ما با چه سختیهایی میآیند تا به ما درس بدهند، آموزش در فضای مجازی برای ما بسیار سخت بود، اما آقای معلم زحمت کشید و به داخل روستا آمد و ما اکنون به خوبی از آموزشهای او بهره میبریم و درسها را خیلی بهتر یاد میگیریم.
در روستاهای منطقه «عرب رودبار»، آموزگاران به طور همزمان در پنج پایه تحصیلی تدریس میکنند، حسینیه، مسجد و فضای باز جایگزین کلاسهای درس شدهاند، اما هدف همان است که بود.
«فرهاد رحیمی» یکی از دیگر از آموزگاران منطقه که تدریس پایههای اول و دوم را بر عهده دارد، میگوید: پایه اول بسیار حساس است، به همین دلیل تصمیم گرفتم دانشآموزان را به خانه خودمان بیاورم و همین جا تدریس کنم، شرایط به گونهای است که همه باید کنار هم باشیم.
کلاسها به صورت حضوری در مسجد روستا نیز برگزار شده و پدران و مادران استقبال بسیار خوبی از این روند داشتهاند.
«محمد رحیم نهال» دیگر فرهنگی سیروانی میافزاید: ما کوشش کردیم کلاسهای درس را در مکانهایی مانند مسجدها، خانههای شخصی و حتی در دامان طبیعت برگزار کنیم تا چراغ آموزش هیچگاه خاموش نشود.
وی میافزاید: به دانشآموزان سپرده بودیم که در هیچ شرایطی آموزش تعطیل نمیشود.
این آموزگاران دلسوز با برپایی کلاسهای جهادی نشان دادند که در سختترین شرایط نیز صحنه را خالی نمیکنند و با تمام توان، آیندهسازان این سرزمین را در مسیر دانایی یاری میدهند.
این موج همدلی و مسئولیتپذیری در استان ایلام ابعاد گستردهتری نیز یافته است و در مناطقی که حتی امکان برگزاری کلاس در حسینیه، مسجد و یا خانه وجود ندارد و دسترسی به اینترنت قطع است، آموزگاران به صورت داوطلبانه به مناطق دوردست، سختگذر و عشایری اعزام میشوند.
این حرکت جهادی با حمایتهای ویژه اجتماعی از سوی «بنیاد برکت» و «ستاد اجرایی فرمان حضرت امام (ره)» همراه شده است.
در همین راستا و در قالب «قرارگاه عدالت آموزشی» و پیوستن به پویش ملی «ایران همدلی»، تاکنون ۱۳۰ آموزگار فداکار ایلامی برای اعزام به مناطق هدف، روستاها و مناطق عشایری نامنویسی کردهاند.
هدف اصلی این پویش، شناسایی و کمک به دانشآموزان بازمانده از تحصیل است تا هیچ استعدادی به دلیل کمبود امکانات از شکوفایی باز نماند.
گزارشهای میدانی نشان میدهد که در کنار تدریس علوم و ریاضیات، درسهای بزرگتری مانند ایثار، امید و مقاومت در این کلاسهای کوچک تدریس میشود.
اقدام جهادی و ایثارگرانه آموزگاران ایلامی در شهرستانهای هلیلان و سیروان، تجلی روشنی از تعهد به آیندهسازان این مرز و بوم است.
این فرهنگیان دلسوز با تبدیل خانهها، مساجد و طبیعت به کلاس درس، نشان دادند که هیچ مانعی نمیتواند مسیر دانایی را ببندد.
این حرکت که با حمایت نهادهای ملی در قالب پویش «ایران همدلی» و «قرارگاه عدالت آموزشی» همراه شده است، ثابت میکند که در سختترین شرایط نیز با اراده و همبستگی اجتماعی، چراغ علم و امید برای شکوفایی استعدادها و ساختن آیندهای روشن در سراسر کشور، همواره روشن خواهد ماند.
جامعه آموزش و پرورش ایلام شامل بیش از ۱۱۵ هزار دانشآموز و ۱۱ هزار معلم و نیروی اداری است که نقشی اساسی در فرآیند توسعه و پیشرفت استان ایفا میکنند.
استان ایلام دارای یکهزار و ۲۶۰ فضای آموزشی در مناطق مختلف عشایری، روستایی و شهری است.
و داستان ایستادگی آموزگاران ایلامی در این روزهای سخت، تابلوی زیبایی از همدلی برای ساختن یک «ایران قوی» است، ایرانی که آیندهسازانش در خانهها و حسینیهها، مشق عشق و ایستادگی میکنند.
منبع: ایرنا
