گشایشی از جنس احیا؛ روایتی از آغاز خدمات‌دهی بیمارستان تازه تاسیس تنکابن
گاهی سختی درمان از خود بیماری آغاز نمی‌شود؛ از جاده‌ای شروع می‌شود که بیمار برای رسیدن به پزشک و بیمارستان باید بارها طی کند. سال‌هاست بخشی از مردم غرب مازندران برای دریافت خدمات تخصصی، به‌ویژه درمان‌های قلبی، ناچار به طی کردن همین مسیرها بودند. حالا بیمارستان فوق‌تخصصی قلب تنکابن، پس از نزدیک به ۲ دهه کش‌وقوس، درهایش را به روی بیماران باز کرده است؛ اتفاقی که اهمیتش فقط به تخت بستری، اتاق عمل و تعداد جراحی‌ها محدود نمی‌شود و آرامش روانی بیمار و خانواده‌اش را نیز به همراه دارد.
به گزارش پایگاه خبری امیدرسان، بعد از حدود ۲ دهه کش‌وقوس‌های اعتباری و زیرساختی که بهره‌برداری از بیمارستان فوق‌تخصصی امام خمینی (ره) قلب تنکابن را در مسیر طولانی و فرسایشی قرار داد، این مجموعه از اول مهر به صورت رسمی فعالیت خود را آغاز کرد.
در همین مدت کوتاه، ۶ عمل جراحی نیز در بیمارستان انجام شد؛ اتفاقی که برای مردم غرب مازندران، به‌ویژه شهرهای حدفاصل کلارآباد تا رامسر، فقط به معنای اضافه شدن یک مرکز درمانی جدید نیست.
بلکه یک زیرساخت با چندین مزیت به حساب می‌آید که تنها به ارتقای ظرفیت‌ها و خدمات پزشکی برای شهروندان محدود نمی‌شود؛ بلکه می‌تواند با ایجاد تقاضا برای تجهیزات، خدمات پشتیبان و نیروی انسانی تخصصی، به شکل‌گیری و تقویت زنجیره تأمین درمان در منطقه کمک کند و در ادامه، زمینه را برای توسعه گردشگری سلامت و جذب بیماران از مناطق دیگر فراهم آورد.
در عین حال نقطه عطف ماجرا برای شهروندان غرب مازندران درمان در نزدیک‌ترین فاصله است. چون سال‌ها بخش قابل توجهی از نیازهای درمانی تخصصی مردم این منطقه، به‌خصوص در حوزه قلب و جراحی های عمومی با کیفیت‌تر، با سفر به شهرهای شرق مازندران و استان‌های همجوار دنبال می‌شد.
برای بیمار، این سفر فقط چند ساعت ماندن در خودرو و طی کردن یک مسیر نیست. وقتی قرار است برای ویزیت، عمل، آزمایش یا پیگیری درمان به شهر دیگری بروی، از همان ابتدا باید به فکر مسیر، هزینه، محل اقامت و هماهنگی با کار و زندگی باشید. همه اینها در شرایطی اتفاق می‌افتد که خود بیماری به اندازه کافی نگرانی دارد.
من این بخش از ماجرا را با خانواده‌ام تجربه کرده‌ام. برای جراحی آب مروارید چشم پدر، راهی رشت در استان گیلان شدیم. جراحی حدود ۱۵ دقیقه طول کشید و تمام شد، اما درمان و رفت و آمد ما به رشت ادامه داشت. برای باز کردن پانسمان و معاینه‌های بعدی چند بار دیگر به رشت رفتیم. هر بار باید زمان و هزینه تازه‌ای برای رفت‌وآمد کنار می‌گذاشتیم و با نگرانی‌های خود بیمار هم کنار می‌آمدیم.
آخرین بار، حتی برای گرفتن فاکتور بیمه دوباره به رشت رفتیم. بعد از ساعت اداری رسیده بودیم که نه تنها یک فاکتور بیمه را تحویل ندادند، بلکه تلاش‌ها برای تعامل، ارسال در فضای مجازی و رعایت اینکه مسافت زیاد است و دوباره باید این مسیر را طی کنیم هم، کارساز نبود.
در نتیجه یک درمان ۱۵ دقیقه‌ای، تبدیل شد به چند رفت‌وآمد در ترافیکی سنگین؛ چند روز مرخصی، هزینه مسیر و زمانی که دوباره باید برای انجام یک کار اداری صرف می‌کردیم.
شاید این اتفاق به تنهایی مسئله بزرگی نباشد، اما وقتی در کنار رفت‌وآمدهای قبلی و نگرانی‌های درمان قرار می‌گیرد، همان چیزی می‌شود که کمتر درباره‌اش صحبت می‌کنیم؛ فشار روانی و فرسودگی‌ای که همراه بیمار در تمام مسیر با خودش حمل می‌کند.
برای همین، اهمیت بیمارستانی مانند بیمارستان فوق‌تخصصی قلب تنکابن فقط در انجام عمل یا ارائه خدمات درمانی خلاصه نمی‌شود. نزدیک بودن یک مرکز درمانی تخصصی، برای بیمار و خانواده‌اش نوعی امنیت خاطر هم ایجاد می‌کند؛ اینکه اگر نیاز به مراجعه دوباره، پیگیری درمان یا حتی یک اتفاق پیش‌بینی‌نشده پیش آمد، لازم نیست دوباره راهی شهر و استان دیگری شوند.
این امنیت خاطر شاید روی هیچ قبضی نوشته نشود و در آمارهای بیمارستان هم به چشم نیاید، اما برای بیماری که روی تخت است و خانواده‌ای که کنار او نشسته، می‌تواند به اندازه خودِ دسترسی به درمان اهمیت داشته باشد.
اکنون بیمارستان فوق‌تخصصی قلب تنکابن می‌تواند بخشی از این فاصله را کم کند؛ فاصله‌ای که فقط کیلومتر و جاده نیست، بلکه گاهی فاصله میان بیمار و احساس آرامش و اطمینان از دسترسی به درمان است.
چند روز قبل نیز سید شمس‌الدین حسینی، نماینده مردم تنکابن، رامسر و عباس‌آباد در مجلس شورای اسلامی، با انتشار عکسی در صفحه مجازی خود از انجام ۶ عمل جراحی در این بیمارستان خبر داد و از آن به‌عنوان خبری خوب برای مردم منطقه یاد کرد.
پیش از این نیز فرماندار تنکابن در نشست شورای اداری این شهرستان از شروع خدمات درمانی در اول مهر خبر داد و گفت:با دریافت کد سیام، این مجموعه درمانی وارد مرحله ارائه خدمات به مردم شده و پذیرش بیماران در روزهای آینده آغاز می‌شود.
مرتضی شکوهی افزود: بیمارستان ۲۲۰ تختخوابی امام خمینی(ره) حاصل تلاش چندساله مجموعه‌ای از دستگاه‌های اجرایی و درمانی است و طی یک سال اخیر روند تکمیل و رفع موانع آن با جدیت بیشتری دنبال شده است.
وی با اشاره به پیگیری‌های انجام‌شده برای آماده‌سازی بیمارستان گفت: در ماه‌های اخیر تقریباً به صورت مستمر روند آماده‌سازی این مجموعه دنبال شد و مجموعه‌های شهرستانی، استانی و ملی برای رفع کمبودها و فراهم کردن مقدمات آغاز فعالیت بیمارستان همکاری کردند.
پیش از این نیز رئیس بیمارستان فوق‌تخصصی قلب امام خمینی(ره) تنکابن با اشاره به نزدیک شدن زمان پذیرش بیماران در جمع خبرنگاران اعلام کرد که بیمارستان در مرحله نخست، بخش‌های داخلی، جراحی، CCU، پست CCU و بخشی از اتاق‌های عمل و اعمال جراحی راه‌اندازی می‌شوند.
قبادی افزود: بر اساس دستور و صلاحدید استاندار مازندران، بهره‌برداری از بیمارستان به صورت مرحله‌ای انجام خواهد شد و در ادامه، ارتقای تجهیزات و توسعه خدمات تخصصی از جمله آنژیوگرافی، جراحی قلب باز و MRI در دستور کار قرار می‌گیرد.
وی راه‌اندازی یک بیمارستان را پروژه‌ای سنگین و با اهمیت توصیف کرد و گفت: آغاز فعالیت بیمارستان تنها به آماده بودن ساختمان محدود نمی‌شود و تأمین تجهیزات، نیروی انسانی و فراهم کردن زیرساخت‌های لازم برای ارائه خدمات درمانی نیز باید یه موازات راه‌اندازی بیمارستان انجام شود.
سال‌ها برای بسیاری از مردم تنکابن، رامسر و عباس‌آباد، مراجعه به پزشک و دریافت خدمات تخصصی قلب به معنای آغاز یک سفر بود؛ سفری که گاهی تا مراکز درمانی استان‌های همجوار ادامه پیدا می‌کرد. نبود یک مرکز فوق‌تخصصی قلب در غرب مازندران، علاوه بر افزایش هزینه‌ها و دشواری رفت‌وآمد برای بیماران و خانواده‌هایشان، بخشی از ظرفیت درمانی منطقه را نیز به خارج از این محدوده منتقل کرده بود.
اکنون بیمارستان فوق‌تخصصی قلب تنکابن در مرحله بهره‌برداری قرار گرفته؛ پروژه‌ای که قرار است بخشی از این نیاز دیرینه را پاسخ دهد و دسترسی مردم منطقه به خدمات تخصصی قلب را آسان‌تر کند. اما افتتاح این مجموعه تنها به اضافه شدن یک زیرساخت درمانی جدید محدود نمی‌شود؛ برنامه‌ریزی‌های انجام‌شده نشان می‌دهد این پروژه می‌تواند بستری برای شکل‌گیری یک زنجیره ارزش در حوزه سلامت و گردشگری باشد؛ از طراحی مسیر دسترسی با رویکرد «جاده سلامت» تا اینکه اراضی پیرامونی بیمارستان برای استقرار کاربری‌های مرتبط با سلامت در نظر گرفته شود.
بنابراین آنچه این پروژه را در شرایط متمایز قرار داده، نگاهی است که آینده بیمارستان را فراتر از دیوارهای آن تعریف می‌کند. قرار نیست این مجموعه یک جزیره درمانی باشد؛ بلکه ایده ایجاد دهکده سلامت و توسعه خدمات مکمل، تلاشی برای پیوند دادن درمان با بخش‌هایی مانند اقامت، بازتوانی، خدمات رفاهی و سرمایه‌گذاری است؛ زنجیره‌ای که می‌تواند ارزش اقتصادی یک زیرساخت درمانی را چند برابر کند.
منبع: ایرنا
